We hebben het afgelopen jaar nog geprobeerd het aantal leden te vergroten door posters op scholen en kerken op te hangen, verschillende advertenties te plaatsen en ons eigen sociale netwerk tot op ieder nichtje en achterneefje uit te pluizen, maar helaas zonder gewenst resultaat. Dit heeft tot gevolg dat JOES draait op steeds minder mensen, zodat de taakbelasting per persoon te hoog komt te liggen. Dit kwam duidelijk naar voren doordat we vorig jaar met slechts 7 mensen op reis gingen.

Ons laatste project in Siret, Roemenië zal worden voortgezet door stichting Jacob’s Well Romania, coördinator van ons huidige project. Het restbedrag wat momenteel nog op onze rekening staat, zal volledig worden gedoneerd aan ons laatste project. Jacob’s Well zal er samen met een aantal andere klusgroepen voor zorgen dat de school het komend jaar afgebouwd wordt.

Zoals bekend zijn we zaterdag 19 juli vertrokken, 2 personen ’s ochtends om 10 uur (liftend), de andere 5 personen met het busje om 17:30. De reis is goed verlopen, alleen de lifters hadden wat minder vaart (vooral in polen/slowakije) dan het busje, waardoor de 5 personen al op maandagmiddag aankwamen en de lifters pas op dinsdag.

Na aankomst hebben we natuurlijk meteen de school en het speeltuintje geinspecteerd. Het speeltuintje had wat last gehad van baldadige jongeren, waardoor nu de buurman een oogje in het zeil moet houden. Maar het wordt zeker nog gebruikt door de plaatselijke jeugd. De school zag er goed en groot uit. Op tekeningen kun je je van de grootte toch slecht een voorstelling maken. De verdieping en het dak zaten er duidelijk op, en de leidingen waren al enigszins weggewerkt. Maar het was ook duidelijk dat er nog aardig wat moest gaan gebeuren.

De eerste dagen zijn we meteen aan de slag gegaan met het inzetten van wat kozijnen (die al op maat gemaakt waren door Henri in Nederland), en we hebben via-via geinformeerd bij het tehuis of we daar nog wat voor de gehandicapten konden doen. Dit laatste werd wat lastig omdat de directeur op vakantie was.
Vervolgens zijn we ook aan de slag gegaan met het stucadoren van de wanden van enkele lokalen en andere ruimtes, en de kozijnen werden in de verf gezet. Dit vulde eigenlijk de eerste week geheel.

De tweede week waren de kozijnen inmiddels af, en werd het wat drukker in de school. Dit kwam omdat de Werkgroep Zegveld met 25 man inmiddels ook gearriveerd was. We hebben het stucadoren van de lokalen toen vrij goed afgekregen, maar echt ander werk was lastig om nog af te krijgen.  En toen hebben we maar weer geinformeerd bij het tehuis, en nu kregen we wel toestemming om daar wat te doen. Dus woensdagmiddag en donderdagmiddag is daar met de gehandicapten gespeeld.

Ook waren er op Jacobs well (onze slaapplaats, bedoeld voor licht gehandicapten uit het tehuis om weer terug in de maatschappij te keren) nu 3 of 4 kinderen die thuis wat verwaarloosd werden, en vrijdagmiddag hebben we besloten om met hen een keer naar een ‘Strand’ (roemeens zwembad) te gaan. Dit bleek een simpel zwembad te zijn met omliggend grasveld, waar de kinderen zich zeker hebben vermaakt.

Uiteindelijk hebben we de laatste maandag nog de laatste bouwwerkzaamheden uitgevoerd, en opgeruimd wat er op te ruimen viel. En de dinsdag was de start van de terugreis alweer. Maar al met al was het zeker een geslaagde vakantie.

Hieronder staan nog wat foto’s van de school:

[View with PicLens]

Onze hoofdwerkzaamheden dit jaar zijn verven en stukadoren. Dit vordert wel snel, maar de laatste dagen zijn wat minder actief geweest door ziekte (niets ernstig btw.) Internet krijgen is nog het grootste probleem geweest, vandaar de late update. Dit is ook geschreven op een mobiel via wifi…

Zodra we een beter alternatief hebben(ws. pas thuis) zal er een langere update verschijnen.

Op deze site is meer informatie te vinden, en hier kunt u controleren of stichtingen anbi-lid zijn.